Rastko Nemanjić, u monaštvu nazvan Sava, jeste najvažnija ličnost u celokupnoj istoriji srpske kulture, duhovnosti i državnosti. Njegova odluka da napusti vladarski dvor u Rasu i ode na Svetu Goru u Grčkoj odredila je istorijski pravac celog našeg naroda.
Na Svetoj Gori, u okruženju vizantijskih duhovnika i biblioteka, Sava je proveo svoje najvažnije formativne godine. Tamo je izučio teologiju, crkveno pravo, medicinu i organizaciju države. Njegova vizija je bila da srpski narod dobije sopstvenu crkvu i prosvetu, ali utemeljenu na najvišim civilizacijskim dostignućima tog vremena.
Osnivanjem Hilandara, Sava je stvorio prvu srpsku akademiju nauka i umetnosti u inostranstvu. U tom manastiru su nastala prva književna dela na srpskom jeziku, prepisivane važne knjige i organizovana prva srpska bolnica po uzoru na carigradske.
Sveti Sava je svojim radom na grčkom tlu izgradio duhovni hram koji je očuvao srpski narod kroz vekove ropstva. Njegova ličnost i danas svedoči o najdubljim kulturnim i duhovnim vezama između srpskog i grčkog naroda, koje su započete na obalama Egejskog mora.